Earth Grob, CEO van Merlon Security, leidt een cyberbeveiligingsbedrijf met één simpele inkoopregel: „Er komt geen enkele factuur bij ons binnen van buiten Europa.” Die regel geldt voor veel meer dan alleen software. Ze geldt voor de auto’s waarin zijn team rijdt, de lettertypes op de bedrijfswebsite en, half grappend, de pindakaas op de bureau’s. In de nieuwste aflevering van *The Sentyron Standard* legt Earth uit waarom hij hier volledig op heeft ingezet en waarom hij niet verwacht dat elke organisatie hetzelfde zal doen.
Van voorkeur tot noodzaak
De Europese tech-stack van Merlon Security groeide geleidelijk. Prijsmodellen en beperkingen van grote tech-leveranciers ondermijnden het vertrouwen, waardoor het team steeds weer koos voor Europese leveranciers waarmee ze daadwerkelijk konden communiceren. De echte doorslag kwam van hun klanten. Een groot deel van het werk van Merlon is bestemd voor toeleveranciers van de defensie-industrie, en een groeiend aandeel van de eindgebruikers is actief in Oekraïne.
“Ik hoef hen niet uit te leggen waarom soevereiniteit belangrijk is. Ze komen zelf naar ons toe om erom te vragen”, zegt Earth. Voor die organisaties is het geen ideologische kwestie. “Als het systeem uitvalt, vallen er doden. Dat risico willen we niet nemen. We hebben technologie nodig waarop we kunnen vertrouwen.”
Earth vermijdt bewust vage definities. Voor hem betekent digitale autonomie samenwerken met leveranciers in landen met dezelfde wetgeving en de mogelijkheid om hen ter verantwoording te roepen. „Als ik Microsoft voor de rechter zou willen slepen, zou ik naar Washington DC moeten gaan en een oorlog moeten beginnen met hun leger aan advocaten. Dat is geen eerlijk speelveld.” Zelfs Zwitserland wordt nu geleidelijk uit Merlons portfolio geschrapt. Zijn oordeel over de markt: „Soevereiniteit is een sticker geworden die mensen zomaar ergens op plakken.”
Een spectrum, geen schakelaar
Intern heeft Merlon van de ene op de andere dag de knop omgezet. Dat gaat makkelijker als achttien van je twintig medewerkers ingenieurs zijn die wel tegen een beetje moeite kunnen. Earth is openhartig over de afwegingen: het team heeft de Amerikaanse AI-leverancier laten vallen, en de Europese modellen die ze hebben geprobeerd, zijn nog niet van hetzelfde niveau.
Voor klanten hanteert hij een andere aanpak. “Soevereiniteit is een spectrum.” Grote organisaties draaien niet op soevereiniteit, maar op hun kernactiviteiten. Daarom adviseert Merlon een risicogebaseerde aanpak: stap voor stap te werk gaan, bijvoorbeeld langs de SEAL-niveaus van nul tot vier. “Je wilt niet dat mensen een afkeer krijgen van het hele concept omdat het als een last wordt ervaren, terwijl ze de missie juist ondersteunen.”
Volgens Earth is hardware de grootste afhankelijkheid. Toch is zelfs op dat gebied vooruitgang mogelijk. De laptops van Merlon worden in Haaksbergen geassembleerd, met Europees RAM-geheugen en opstartsoftware uit Polen. De Intel-chip blijft het zwakke punt, dus is de Intel Management Engine uitgeschakeld en wordt er onderzoek gedaan naar alternatieven. De reactie van klanten verraste hem: „Zij zijn de eersten die zeggen: bel me als het werkt, dan bestel ik ze meteen.”
Die vraag ontkracht ook twee hardnekkige mythes. Is Europese technologie duurder? “Die misvatting kan meteen de prullenbak in. Apple is sowieso duur.” Is het slechter? Niet volgens Merlon. “Amerikanen zijn beter in het verkopen van hun technologie en investeren meer in de gebruikerservaring. Wij Europeanen zeggen vaak: de CLI werkt toch prima?”
De inkoop loopt achter
Kaders zoals ABRO en CMMC stellen duidelijke eisen aan cryptografie en beveiligde communicatie. Daarom implementeert Merlon de oplossingen van Sentyronvoor zijn klanten en is het onlangs partner geworden. Maar in de meeste aanbestedingen ontbreekt soevereiniteit nog steeds. „Wat we horen is: het staat niet in de aanbesteding, maar als soevereiniteit mogelijk is, zou dat geweldig zijn.” Earth ziet hier geen onwil in, maar processen die nog niet zijn bijgewerkt. “De technologie ontwikkelt zich sneller dan de procedures en het beleid dat eromheen is opgesteld.”
Innovatie, zo meent hij, heeft ruimte nodig om te falen. Elke vrijdag krijgen de ingenieurs van Merlon de tijd om te onderzoeken wat ze maar willen, zolang het maar geen werk voor klanten is. Een van die experimenten mondde uit in het ‘threat intelligence’-portaal van Merlon, dat nu een commercieel product is. Een ander experiment onderzoekt of een Europees alternatief voor Britse en Amerikaanse satelliettelefoons haalbaar is. “Cyberbeveiliging komt vaak over als bangmakerij. Ik mis de drang om aan dingen te sleutelen.”
Waar Europa over vijf jaar zou moeten staan
Voor de toekomst ziet Earth de grootschalige toepassing van AI door aanvallers als de bepalende ontwikkeling, waarbij geautomatiseerde aanvallen en voice-phishing op grote schaal ervoor zorgen dat aanvallen goedkoper en frequenter worden. Zijn hoop voor Europa is een sector waar het trots op kan zijn, een sector die oprichters hier houdt in plaats van ze te verliezen aan Amerikaanse financiering. Merlon heeft die ambitie zelfs in zijn statuten vastgelegd. Hij ziet ook de ironie in zijn eigen rol. „Ik ben Thais, ik ben van Thailand naar Nederland verhuisd, en nu ben ik degene die Europeanen ervan overtuigt dat ze dit kunnen.“